ทำไมตอนแก้ไข CSS พอทำไปนานๆ แล้วจะกดเซฟ มันจะขึ้นว่า ไม่ได้ log in หล่ะคะ - -??
แล้วที่งงอีกอย่างคือ ..ตรงคอมเม้นแก้ไม่ได้อ่ะ T^T
มันพลาดไปแล้วอ่ะ (..ฮือๆๆ)
แล้วนี่ทำไปประมาณ 3-4 รอบได้ กว่าจะสำเร็จ
รอบแรก ..ไฟดับ เซฟไม่ติดเซงเลย
รอบถัดๆมาจะเป็น ที่ขึ้นว่า ไม่ได้ลอกอิน หล่ะค่ะ
เซง.. ไม่มีไรมาก ( แต่ก็บ่นไปตั้งมาก = =; )
( ก็มีนิทานมาฝากละกันนะคะ ^-^ )
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.. ยังมีนกนางแอ่นตัวผู้ สีดำตัวหนึ่ง
มันเป็นนกนางแอ่นอารมณ์ดี บินถลาร่อนลมอย่างมีความสุข ท่องไปในฟ้ากว้าง..
สูงไปถึงก้อนเมฆ --และต่ำลงมาเพียงเฉียดฉิวยอดหญ้า
มันหยอกล้อสายรุ้งจนลืมว่า.. ลมหนาวกำลังมาเยือน!
เป็นฤดูหนาวที่โหดเหี้ยม. ..
อุณหภูมิลดต่ำกว่าจุดเยือกแข็งชั่วเวลาข้ามคืน
หิมะโปรยปรายตลอดวัน จนทุ่งนากลายเป็นลานน้ำแข็งสีขาว
.. สัตว์น้อยใหญ่ มุดเข้าจำศีลในถ้ำกับคู่ของตน
....
มีแต่เจ้านกนางแอ่นที่รักเสียงเพลง สายลม แสงแดด และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเท่านั้น
ที่บินไปมาอย่างไร้จุดหมาย.. รังของมันอัดแน่นด้วยก้อนหิมะเย็นยะเยือก
ในที่สุด มันตัดสินใจบินลงใต้ มุ่งหวังจะไปเยือนดินแดนที่อบอุ่น
แต่..อนิจจา
นกนางแอ่นน้อยไม่สามารถฝ่าลมหนาวไปได้ไกล
พายุหิมพทำให้ปีกของมันปวดจนชา ร่างตกตุ้บลงข้างๆกองฟาง ณ โรงนาแห่งหนึ่ง
...มันนอนตัวแข็งทื่อ มองเห็นความตายกวักมือเรียกอยู่ไหวๆ
เลือดกำลังจับตัวเพราะลมหนาว~
ทันใดนั้น.. มีแม่วัวตัวหนึ่ง เดินฝ่าหิมะมาหาฟางเคี้ยว
ขณะผ่านนกน้อยที่นอนแข็งอยู่บนพื้น แม่วัวนึกสงสาร จึงได้อึออกมากองใหญ่
... ทับไปบนเจ้านกโชคร้าย
- - -
ความอบอุ่นจากอึวัว.. ได้ช่วยขับไล่ความหนาวเย็น
นกน้อยเริ่มรู้สึกตัวอย่างช้าๆ ..
โอ~ ช่างอบอุ่นดีแท้ ...หรือว่า ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาเยือนแล้วนะ !?
ด้วยความรู้สึกเป็นสุข เจ้านกจึงอ้าปากขับขานบทเพลงไพเราะออกมา
ขณะนั้นเอง ..มีแมวป่าหิวโซเดินออกล่าอาหาร
มันให้นึกแปลกใจ ที่ได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะดังออกมาจากกองอึวัว
ด้วยความสงสัย มันจึงใช้มือแหวกดู และพบนกน้อยอยู่ในนั้น
แมวท้องกิ่ว จึงจับนกน้อยกินเป็นอาหาร
.........
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
1. คนที่นำสิ่งสกปรกมาให้ ไม่จำเป็นต้องร้ายกับท่าน
2. คนที่ช่วยท่านออกจากกองกองสกปรก อาจเป็นอันตราย
3. อย่าเพิ่งอ้าปากคุยโวขณะยังมีมลทิน
edit @ 2006/03/31 19:19:23
